Een belangrijke les

Het moment was zo etsend dat alles van kort daarvoor uit zijn geheugen was weggebrand. Hij moest met een groep jongens en meisjes op stap zijn geweest, zoals elke dag in die vakantie.

De mengbeker

Als hij na twee uur autorijden thuis kwam, hadden de muziek uit de zes speakers en de soepele autotechniek hem getransformeerd in motorolie. Soepele, smeerbare motorolie.

De naam van de bange vrouw

Alles weg gedaan. Behalve de kleren die ze aan heeft. Een strakke spijkerbroek, die weer past. Een losse trui er overheen. Haar oude halfhoge laarsjes. En schoon ondergoed natuurlijk. Plus een elastiekje voor haar dunne paardenstaart.

Radionieuwsdienst

Het gebrom buiten in de lucht deed hem denken aan de tijd dat hij nog kon vliegen. Zijn jongste dochter had het klapraam in de keuken open gezet, waardoor het geluid binnenkwam. Ze moest ervoor gaan staan op een stoel. Ze moest ervoor op een stoel gaan staan.

Geluksvogel

Geluksvogel. Dat was de conclusie. Van de twee vrouwen in zijn gezelschap. Het had hem verbaasd. Zo voelde hij zich niet. Er waren dingen gebeurd. Hij had zich mee laten voeren. Meer niet.

Uit eten

Hein, steeds Heinie genoemd, was de dromer. Hij was onafscheidelijk van zijn twee knuffels, een bruine langoor en iets wittigs.

Nova Zembla

Op een wat broeierige middag liep ik licht zwetend in spijkerbroek en op gympen door de Nova Zembla straat, waar ooit een vriend van me woonde.  Ik logeerde bij hem in de tijd dat de Bananenbar en Casa Rosso aantrekkingskracht op ons uitoefenden – zeker dertig jaar geleden.

Koud

Een groepje jongens, tussen de 20 en de 23 jaar oud, met zijn vijven.

Hij gelooft in mij

Om de tijd te doden, ging ik op zondagmiddag naar Hij gelooft in mij in het nieuwe DelaMar, de musical over het leven van volkszanger André Hazes.