Het boek Job

Met Het boek Job heb ik een poging gedaan het boek van de toekomst te schrijven. De roman is interactief opgezet en kan online in willekeurige volgorde worden gelezen. Het boek Job is een coming-of-age-verhaal in 22 fragmenten, sommige lang en andere kort. Elk fragment is een potentieel begin. Elke keuze voor een volgend hoofdstuk beïnvloedt het beeld dat de lezer zich uiteindelijk van Job vormt. Zo krijgt iedere verhaalversie zijn eigen dynamiek. Er zijn in theorie erg veel versies mogelijk. Ik heb niettemin door het gebruik van verbonden thema's en motieven voor samenhang gezorgd. Lezers die hun ervaringen delen zullen hun interpretatie herkennen zoals bomen op elkaar lijken zonder elkaars spiegelbeeld te zijn.

Lente

Job hoorde voetstappen die gedecideerd op zijn huis af kwamen, gevolgd door een beleefd gebruik van de deurklopper. Hij lag nog in zijn bed en was al uren wakker, maar dommelde nu en dan weer in. Er werd opnieuw geklopt, minder beleefd.

Mist

Geen grond. Geen wal. Alleen de diepe zee en de grijze zeeheks. Ooit zou de mist op moeten trekken. Als het licht kwam en de warmte van de zon. Maar dan kon het te laat zijn.

Niet één, maar twee

Het ene moment liep Job naast mamma in de winkelstraat van de grote stad, waar ze woonden. Het andere moment zette ze hem op een soort betonnen sjoelschijf, waarvan er een paar aan het begin van de promenade waren neergelegd.

Opel Kadett

Job werd wakker. Hij lag bovenop zijn bed en kon zich met geen mogelijkheid herinneren hoe hij daar terecht was gekomen. Zijn kleren lagen over een stoel. Ogen brandden en oogleden kleefden. Achter zijn voorhoofd denderde een paukenist. Opstaan. Hij moest naar zijn werk.

Politie

Job werd wakker door de bel. Van de voordeur. De bel. Van de voordeur. Het was midden in de nacht en aardedonker.

Zonder ogen

Meenemen? Of laten staan. Het was een ding van niks, geschilderd op een stuk triplex, omlijst door vier latjes. Zijn hoofd. Het hoofd van Job, rustend in een kussen, een hoofdkussen. Achterover leunend. Kleuren die nergens op slaan.

Angst

Job hanteert nu het zwaard, de toorts en de zweep. Tegelijk. Niet om de vader te doden. Want hij is al dood en als hij dat niet was, ging dat vanzelf komen.