Arrogante tweebenige heerser

De openingssequentie van de HBO-serie Westworld laat zien hoe mensen robots bouwen; robots die niet van levende wezens zijn te onderscheiden. Want ze zijn warmbloedig en zelfs tot geprogrammeerde zelfanalyse in staat. Toch blijven het robots. Waarom?

Instinker

Ik had met ze te doen. Met Yolanthe en Wesley. Hun gelaten werden door een team van grimeurs eerst 30 en toen nog 30 jaar ouder gemaakt. Voor een televisieformat. Voor een geformatteerde talkshow, de graal waarnaar iedereen op zoek zou zijn, ...

Strakke meisjes in de pijplijn

Industrieën rusten op meisjes in strakke pakjes. Haren streng naar achteren gekamd, met speldjes en paardenstaarten. Sterke benen. Gedrongen bovenlijven. Gespannen stuiterend over vloer, brug en rekstok.

De reis van de held

‘Did you guys ever read Stephen King?’ zegt de zus van een psychisch ernstig gestoorde vrouw met een minzaam glimlachje tegen de sheriff en de labiele moeder die samen op zoek zijn naar haar verdwenen zoontje Will.

Zwemmen in de Amstel

Waar te beginnen? Bij de klunzige vader? Bij het jongetje? Bij het meisje? Ouder dan negen schatte ik haar niet.

De toekomst

Ik lag met mijn zeilbootje in Harlingen, midden in de stad onder dichte bomen, aan een schelpenpad waar vooral veel hondenbezitters gebruik van maakten.

Eremetaal

Vriend, ik had willen beginnen met de klanken van Jacques Brel (kom hier, kom hier, nee blijf). Daarna wilde ik een stukje voorlezen uit het fregatschip Johanna Maria van de goede oude Arthur van Schendel.

De mens is een kuddedier

Tot mislukken gedoemd. Dat leidde geen enkele twijfel. Ik had het binnen een paar minuten door. Het begon nog wel goed. Ik vroeg waarom het terras helemaal leeg was, terwijl de belendende uitbater de drukte aan zijn tafeltjes nauwelijks kon bijbenen.